A czytałeś o nawiewnikach? Nie! No to Ci zdradzę! Nawiewnik zaczyna działać gdy jest na okno napór powietrza, dynamiczny ( np. wiatr), albo zimne powietrze które jest cięższe od tego w twoim mieszkaniu, które wyprze z mieszkania to ciepłe powietrze - ale to masz jak grzejesz. Wtedy o ile jeszcze masz komin to podciśnienie 0.01 Pa jest dobre, ale za małe dla nawietrzaka. A jak Ci latem tylko Bozia grzeje, to potrzeba też cudu, aby taki nawiewnik zadziałał. Poczytaj sobie o tym w INDOR AIR QUALITY HANDBUK Szpenglera. No bo na dworze może być cieplej i wtedy z wymiany powietrza nici. A co do wiatru, to musisz aby Ci wiał na to okno i to na to co potrzeba. Jeśli masz okna po przeciwnych stronach budynku, a wiatr będzie wiał z jednej strony - co jest zwyczajowym działaniem wiatru, to jeden Ci zadziała , ale od 10 Pa naporu. Nie wiem w jakiej strefie wiatrowej mieszkasz. Ale jedno Ci powiem. Ja też mam nawietrzak w sypialni i 2 wyfrezowane otwory, a nie tak jak u Ciebie dla dekoracji. Stoczyłem o to okno boje z artystą nawet, szkolonym prawdopodobnie przez KGB, albo Alkajdę na terrorystę. Stosując się jednak do norm unijnych (PN-EN 15251:2007 Kryteria środowiska wewnętrznego, obejmujące warunki cieplne, jakość powietrza wewnętrznego, oświetlenie i hałas (oryg.).
) dopuszczających 400+800 1200 ppm CO2 . Jako nowy europejczyk wiedzący co to jest woda sodowa miałem najpierw pomiar S CO2 w sypialni, a potem z żoną wybór albo w łóżku już nie oddychać jak nie ma wiatru w to okno, albo poszukać urządzenia co zastąpi mi wiatr. Waldemarze zakres mojego miernika skończył się po minucie (1% =10 000ppm CO2) i jest to dowód dla czego doszło do zakwaszenia lewej piersi i powstania nowotworu. Mnie trawi huśtawka ciśnień i jak będę oddychał w łóżku patrząc ba moją żonę, to nie tylko dostanę udaru mózgu, ale najpierw kuksańca za chrapanie. Waldemarze ja nie rozumiem tego, dla czego CIOP jeszcze mnie nie uznał za producenta CO2 i nie chce wprowadzić mojego odkrycia Prawa Newtona do zapisów w karcie tego produktu? Nie dość, że wykryłem im LCLo= 0.01 mg CO2/m3 jako dawkę śmiertelną, a NDS było 9000 mg/m3! A to z zapisów PN-EN wynika, że były by to bardzo ostre wymagania dla Polski, bo nawet import powietrza nie wchodził by w grę, bo 0.01 mg/m3, to ok. 55 ppm CO2, jak PN-EN podaje optymistycznie, że jest już 400ppm! Waldemarze zapewne tylko ja uczyłem się w podstawówce o przyciąganiu ziemskim. Bo inni - ale uprawnieni zapewne już tak daleko zabrnęli w PN-83/ B-03430, że na skutek zwapnienia w mózgu już o tym prawie nic o oddychaniu i wentylacja grawitacji nic nie wiedzą. Stąd co roku jest kontrola wentylacji grawitacyjnej jako objaw wiary w wiedzę z guzika kominiarza. A unia wymaga już obliczeń przepływu z CO2. Jako emeryt mam kumpli, co to dla mnie policzą, ale jak dostanę grant! Ale ja już wiem, że z kominem wg PN-83/ B-03430, będą wielkie kłopoty. Ale jak jest PN, to napiszę do Wojewody o budowę takiego monumentu. Myślę o moim osiedlu. Wybór jest niewielko, albo z elementów ceramicznych fi 150 mm, wtedy monument musi mieć H>18 m, albo zwyczajowy 140x 140 mm, wtedy z obliczeń dla powietrza wg PN wypada H>26 m! Wystarczy dostać z UE pieniądze w ramach wprowadzenia Prawa Newtona do budownictwa na budowę wzorca komina wg PN-83/ B-03430 . Program badawczy obejmie wrzucanie kuli, aby określić w Polsce kierunek grawitacji zanim się zacznie liczyć przepływ mieszaniny dwufazowej powietrza i CO2! Po niedzieli montuję w sypialni rekuperator. Wyślę Ci ulotkę. Tylko ryzykuję, bo będzie to przed badaniami S CO2. A mnie nie chodzi o ich reklamę przed sprawdzeniem wiarygodności. Ale kieruję się solidarnością informuję, że niemowlaki też produkują CO2 i przez Newtona w głębokim wózeczku mają nawet 3.5 % CO2- 35 000 ppm, a mama ich nie reaguje na płacz dziecka, które tam nie chce spać! Może niemowlaki już znają przepisy PN- EN? Może one jak dorosną to wprowadzą PN-EN 13779:2008 Wentylacja budynków niemieszkalnych -- Wymagania dotyczące właściwości instalacji wentylacji i klimatyzacji i wtedy wyjdziemy z kryzysu. Waldemarze mnie chodzi o zrowie urzędników. Oni zapewne najpierw wymrą zanim zrozumieją, że woda sodowa w mózgu jest zagrożeniem dla zdrowia. Jony anhydrazy weglanowej HCO3 przyciągają jony Ca- i stąd są tam same wapniaki! Tylko będzie to cud zebyś Ty przeżył, a dziecko wyrosło na normalnego człowieka śpiąc w takim wózku, bo przy takich koncentracjach CO2 mózg się nawet nie rozwija!
środa, 13 czerwca 2012
niedziela, 4 marca 2012
Wentylacja w szpitalach
Od 1963 roku obowiązywała w Polsce ustawa o chorobach zakaźnych. Opisywała stan epidemiologiczny z pierwszej połowy poprzedniego wieku i dawno straciła aktualność. Zgodnie z definicjami zamieszczonymi w Ustawie o chorobach zakaźnych i zakażeniach:
Paradoksalnie problem zakażeń szpitalnych zbiegł się w czasie z dużym postępem medycyny. Powszechne stosowanie nowoczesnych technik leczniczych (np. endoskopia, kaniulacja naczyń, wspomagane oddychanie, transplantacje narządów itp.) spowodowało otwarcie licznych "wrót" dla drobnoustrojów. Jednym z powodów narastania ich oporności stało się również powszechne i nie zawsze kontrolowane stosowanie antybiotyków. Doprowadziło to w konsekwencji do wyselekcjonowania tzw. "szczepów szpitalnych", odpornych niestety na większość znanych i stosowanych leków przeciwbakteryjnych. Kolejnym bardzo istotnym powodem wzrostu ilości zakażeń szpitalnych są niedoskonałości, a niekiedy zaniedbania w szeroko pojętej higienie szpitalnej.
Zakażenia szpitalne stanowią poważne obciążenie zarówno dla szpitali, pacjentów, jak i całych społeczeństw. W jednym z brytyjskich badań ustalono, że wystąpienie zakażenia przedłuża 2,5 razy pobyt pacjentów w szpitalu, powoduje prawie trzykrotny wzrost kosztów leczenia szpitalnego, a po wypisie ze szpitala wymaga częstszego niż w przypadku pacjentów bez zakażeń korzystania z usług lekarzy rodzinnych, pielęgniarek środowiskowych i większych wydatków na leki. Badacze brytyjscy szacują też, że na hospitalizację z powodu zakażeń szpitalnych w skali całego kraju wydaje się rocznie około 111 mln funtów, a absencja w pracy wynosi 950 000 osobodni. Na podstawie doświadczeń zagranicznych można oczekiwać, że obniżenie ogólnokrajowej częstości zakażeń szpitalnych w Polsce o 1% może spowodować zmniejszenie kosztów leczenia szpitalnego o około 7÷10%.
Rocznie w skali kraju oznacza to wydatki rzędu 800 mln zł (tylko bezpośrednie koszty hospitalizacji). Koszty pośrednie związane jedynie ze zgonami z powodu zakażeń szpitalnych wynoszą rocznie około 440 mln zł.
Leczenie przypadków zakażeń, ze względu na konieczność zastosowania farmakoterapii jest niezwykle kosztowne. Według oceny ekspertów koszt prawidłowo przeprowadzonej antybiotykoterapii w przypadku zakażenia krwi może wynieść od 1000 zł do 5000 zł. Do tej kwoty należy doliczyć jeszcze m.in. koszt przedłużonej hospitalizacji (bez uwzględnienia innych kosztów pośrednich). Koszty, które nie są refundowane przez ubezpieczycieli ani przez pacjenta ponosi szpital. Przedłużenie pobytu z powodu zakażenia szpitalnego pacjentów hospitalizowanych z innej przyczyny oznacza także, że szpital nie może przyjąć innych chorych
wtorek, 6 grudnia 2011
układ klimatyzacji
Teoretycznym kresem możliwości ochładzania w urządzeniu klimatyzacyjnym do chłodzenia powietrza z odparowaniem pośrednim jest temperatura wilgotnego termometru. Jeśli zastosować regenerację ciepła (w regeneracyjnej chłodnicy powietrza - RCP), to można ochłodzić powietrze do temperatury punktu rosy . Doskonałym sposobem realizacji takiego procesu klimatyzacji jest schemat pokazany na rys. 1a, kiedy całe dopływające powietrze (całkowity strumień - Gc) ochładza się w kontakcie z suchą powierzchnią ścianki, po czym jedna część tego strumienia (główny strumień - Gg) jest wykorzystywana zgodnie z jego przeznaczeniem.
Rys. 1. Schemat klimatyzacji RCP (a) i procesy uzdatniania powietrza na wykresie i -x (b)
Rys. 2. Schemat klimatyzacji RCP z wilgotnymi kanałami pracującymi poniżej ciśnienia atmosferycznego: 1 - korpus; 2 - wanna z wodą; 3, 4, 5 - króciec odpowiednio na odpływie strumienia całkowitego, na wyjściu głównego oraz pomocniczego strumienia powietrza; 6 - ścianki wymieniające ciepło; 7, 8 - odpowiednio suche i wilgotne kanały; 9 - zaślepka; 10 - kryza dla zmniejszenia ciśnienia
Rys. 3. Procesy uzdatniania powietrza w RCP na wykresie i -x (według schematu na rys 2): 1-2 proces zmiany stanu głównego strumienia powietrza; 3 - stan pomocniczego strumienia powietrza po wyjściu z RCP
Druga część strumienia (pomocniczy strumień - Gp) - przepływa w przeciwprądzie po drugiej stronie ścianki wymieniającej ciepło, która jest zwilżona przez odparowującą wodę. Na rysunku 1b przedstawiono procesy uzdatnienia powietrza, które przebiegają w regeneracyjnych chłodnicach powietrza z odparowaniem pośrednim (RCP) zarówno przy ciśnieniu atmosferycznym, jak i niższym od atmosferycznego: proces 1-2 ochładzania całkowitego strumienia ciepła (1-2' proces przy ciśnieniu niższym od atmosferycznego); 2-3 ogrzewanie i nawilżanie pomocniczego strumienia powietrza (2'-3' proces przy ciśnieniu niższym od atmosferycznego).
Niech parametry powietrza w punkcie 1 (rys. 1b) będą t1 = 400C, f1 = 60%. Przy p = 0,1 MPa temperatura punktu rosy tr, do której można teoretycznie ochłodzić powietrze, określona z wykresu i-x wynosi tr = 310C. Przy ciśnieniu p = 0,05 MPa zgodnie z wykresem i-x dla niskich ciśnień będzie t'r = 180C, zaś przy p = 0,035 MPa odpowiednio t'r = 50C.
W systemach klimatyzacji komór hiperbarycznych (próżniowych), służących między innymi do przechowywania produktów rolnych, możliwa jest praca RCP przy ciśnieniu pomocniczego strumienia powietrza niższym od atmosferycznego. W zaproponowanym przez autorów schemacie RCP (rys. 2), wilgotne kanały pracują przy podciśnieniu, dzięki czemu można osiągnąć większe niż przy ciśnieniu atmosferycznym ochłodzenie głównego strumienia powietrza (rys. 3, p.2).
Rys. 6. Schemat urządzenia dla ochładzania powietrza z regeneracyjnym odparowaniem pośrednim i komorą adiabatyczną: 1 - korpus; 2, 3 - odpowiednio kanały całkowitego i pomocniczego strumienia powietrza; 4, 5, 6 - króciec odpowiednio na dopływie strumienia całkowitego, na wyjściu głównego oraz pomocniczego strumienia powietrza; 7 - pompa próżniowa; 8 - kryzy dla zmniejszenia ciśnienia; 9 - wanna z wodą; 10 - komora adiabatyczna
Rys. 1. Schemat klimatyzacji RCP (a) i procesy uzdatniania powietrza na wykresie i -x (b)
Rys. 2. Schemat klimatyzacji RCP z wilgotnymi kanałami pracującymi poniżej ciśnienia atmosferycznego: 1 - korpus; 2 - wanna z wodą; 3, 4, 5 - króciec odpowiednio na odpływie strumienia całkowitego, na wyjściu głównego oraz pomocniczego strumienia powietrza; 6 - ścianki wymieniające ciepło; 7, 8 - odpowiednio suche i wilgotne kanały; 9 - zaślepka; 10 - kryza dla zmniejszenia ciśnienia
Rys. 3. Procesy uzdatniania powietrza w RCP na wykresie i -x (według schematu na rys 2): 1-2 proces zmiany stanu głównego strumienia powietrza; 3 - stan pomocniczego strumienia powietrza po wyjściu z RCP
Druga część strumienia (pomocniczy strumień - Gp) - przepływa w przeciwprądzie po drugiej stronie ścianki wymieniającej ciepło, która jest zwilżona przez odparowującą wodę. Na rysunku 1b przedstawiono procesy uzdatnienia powietrza, które przebiegają w regeneracyjnych chłodnicach powietrza z odparowaniem pośrednim (RCP) zarówno przy ciśnieniu atmosferycznym, jak i niższym od atmosferycznego: proces 1-2 ochładzania całkowitego strumienia ciepła (1-2' proces przy ciśnieniu niższym od atmosferycznego); 2-3 ogrzewanie i nawilżanie pomocniczego strumienia powietrza (2'-3' proces przy ciśnieniu niższym od atmosferycznego).
W systemach klimatyzacji komór hiperbarycznych (próżniowych), służących między innymi do przechowywania produktów rolnych, możliwa jest praca RCP przy ciśnieniu pomocniczego strumienia powietrza niższym od atmosferycznego. W zaproponowanym przez autorów schemacie RCP (rys. 2), wilgotne kanały pracują przy podciśnieniu, dzięki czemu można osiągnąć większe niż przy ciśnieniu atmosferycznym ochłodzenie głównego strumienia powietrza (rys. 3, p.2).
Rys. 6. Schemat urządzenia dla ochładzania powietrza z regeneracyjnym odparowaniem pośrednim i komorą adiabatyczną: 1 - korpus; 2, 3 - odpowiednio kanały całkowitego i pomocniczego strumienia powietrza; 4, 5, 6 - króciec odpowiednio na dopływie strumienia całkowitego, na wyjściu głównego oraz pomocniczego strumienia powietrza; 7 - pompa próżniowa; 8 - kryzy dla zmniejszenia ciśnienia; 9 - wanna z wodą; 10 - komora adiabatyczna
czwartek, 29 września 2011
wentylacja a rooftopy
Nakłady kosztów związanych z wentylacją stanowią 50% całkowitych kosztów eksploatacyjnych urządzeń typu „roof-top”. Z tego względu do określonego wydatku central dachowych (18 000 m3/h) producent stosuje wentylatory o napędzie bezpośrednim z „bezszczotkowymi” silnikami prądu stałego. Silniki te pozwalają na niższe zużycie energii elektrycznej (od 20÷50%) w stosunku do tradycyjnych silników wentylatorów oraz kontrolowanie stałego wydatku powietrza wentylacyjnego. Dla wyższych wydajności stosowane są wentylatory promieniowe o wysokiej sprawności zasilane z silnika prądu zmiennego o napędzie pośrednim (pasek klinowy).
Również wentylatory zasilane z „bezszczotkowych” silników prądu stałego wymuszają przepływ powietrza chłodzącego skraplacz. Technologia ta polega na wykorzystaniu wirnika z trwałymi magnesami w połączeniu z zabudowaną w silniku, zaawansowaną elektroniczną regulacją przełączania pola magnetycznego w stojanie. Najistotniejszym elementem jest elektroniczny sterownik, który zapewnia precyzyjną i efektywną regulację prędkości obrotowej wentylatora, a tym samym jego wydajności. Urządzenie to jest sterowane bezpośrednio poprzez automatykę agregatu, co zapewnia jego pełną integrację z innymi elementami obiegu chłodniczego. Daje to również możliwość osiągnięcia wyjątkowo wysokiej efektywności całkowitej. Ponadto, dzięki zintegrowaniu sterowania bezpośrednio w wentylatorze zagwarantowane jest doskonałe dopasowanie regulatora z wentylatorem, co nie zawsze ma miejsce w tradycyjnych układach. Wreszcie, w szczególnych warunkach lub sytuacji awaryjnej – przykładowo, gdy temperatura otoczenia osiągnie wartość wyższą od przewidywanej, sterownik przed odcięciem zasilania i zainicjowaniem alarmu rozpozna, że sytuacja jest wyjątkowa i wymusi zwiększenie obrotów powyżej wartości nominalnej. Zapewnia to dodatkową wydajność wynoszącą około 115% wartości znamionowej. Daje to możliwość zagwarantowania ciągłości pracy w warunkach, przy których tradycyjne układy chłodnicze przechodzą w tryb awaryjny.
Ograniczenie skoków prądu podczas rozruchu osiągnięto przez zastosowanie algorytmu regulacji oraz brak szczotek przekazujących napięcie na wirnik, co znacząco redukuje naprężenia elementów, które mają szkodliwy wpływ na ich żywotność. Można przyjąć, że żywotność wentylatorów z silnikiem „bezszczotkowym” wynosi ok. 80 000 h pracy.
Rezultat potwierdza, że w porównaniu z tradycyjnymi trójfazowymi silnikami indukcyjnymi, również z regulacją napięciową i / lub częstotliwościową, wewnętrzne straty w żelazie obniżone są o 60%, natomiast w miedzi o 40%, przy czym zużycie własne jest o około połowę niższe niż w przypadku tradycyjnej regulacji (np. falownikiem). Redukcja zużycia energii i związane z tym oszczędności kosztów, w każdych warunkach pracy są znaczące, a zwrot poniesionych nakładów następuje po niewielu miesiącach. Od momentu zwrotu nakładów osiągane oszczędności stają się czystą korzyścią ekonomiczną dla użytkownika.
Oprócz korzyści wynikających z oszczędności energetycznych, zastosowanie wentylatorów napędzanych silnikami „bezszczotkowymi” pozwala na ogólne obniżenie poziomu dźwięku emitowanego przez urządzenie. Jest to osiągane zarówno dzięki płynnej regulacji prędkości obrotowej (prędkość wirowania wirnika jest dobierana w sposób optymalny), ale również technologii sterowania polegającej na „wycinaniu” określonych częstotliwości z zakresu regulacji i unikaniu tym samym dodatkowych wibracji i hałasów w trakcie pracy wentylatorów.
Również wentylatory zasilane z „bezszczotkowych” silników prądu stałego wymuszają przepływ powietrza chłodzącego skraplacz. Technologia ta polega na wykorzystaniu wirnika z trwałymi magnesami w połączeniu z zabudowaną w silniku, zaawansowaną elektroniczną regulacją przełączania pola magnetycznego w stojanie. Najistotniejszym elementem jest elektroniczny sterownik, który zapewnia precyzyjną i efektywną regulację prędkości obrotowej wentylatora, a tym samym jego wydajności. Urządzenie to jest sterowane bezpośrednio poprzez automatykę agregatu, co zapewnia jego pełną integrację z innymi elementami obiegu chłodniczego. Daje to również możliwość osiągnięcia wyjątkowo wysokiej efektywności całkowitej. Ponadto, dzięki zintegrowaniu sterowania bezpośrednio w wentylatorze zagwarantowane jest doskonałe dopasowanie regulatora z wentylatorem, co nie zawsze ma miejsce w tradycyjnych układach. Wreszcie, w szczególnych warunkach lub sytuacji awaryjnej – przykładowo, gdy temperatura otoczenia osiągnie wartość wyższą od przewidywanej, sterownik przed odcięciem zasilania i zainicjowaniem alarmu rozpozna, że sytuacja jest wyjątkowa i wymusi zwiększenie obrotów powyżej wartości nominalnej. Zapewnia to dodatkową wydajność wynoszącą około 115% wartości znamionowej. Daje to możliwość zagwarantowania ciągłości pracy w warunkach, przy których tradycyjne układy chłodnicze przechodzą w tryb awaryjny.
Ograniczenie skoków prądu podczas rozruchu osiągnięto przez zastosowanie algorytmu regulacji oraz brak szczotek przekazujących napięcie na wirnik, co znacząco redukuje naprężenia elementów, które mają szkodliwy wpływ na ich żywotność. Można przyjąć, że żywotność wentylatorów z silnikiem „bezszczotkowym” wynosi ok. 80 000 h pracy.
Rezultat potwierdza, że w porównaniu z tradycyjnymi trójfazowymi silnikami indukcyjnymi, również z regulacją napięciową i / lub częstotliwościową, wewnętrzne straty w żelazie obniżone są o 60%, natomiast w miedzi o 40%, przy czym zużycie własne jest o około połowę niższe niż w przypadku tradycyjnej regulacji (np. falownikiem). Redukcja zużycia energii i związane z tym oszczędności kosztów, w każdych warunkach pracy są znaczące, a zwrot poniesionych nakładów następuje po niewielu miesiącach. Od momentu zwrotu nakładów osiągane oszczędności stają się czystą korzyścią ekonomiczną dla użytkownika.
Oprócz korzyści wynikających z oszczędności energetycznych, zastosowanie wentylatorów napędzanych silnikami „bezszczotkowymi” pozwala na ogólne obniżenie poziomu dźwięku emitowanego przez urządzenie. Jest to osiągane zarówno dzięki płynnej regulacji prędkości obrotowej (prędkość wirowania wirnika jest dobierana w sposób optymalny), ale również technologii sterowania polegającej na „wycinaniu” określonych częstotliwości z zakresu regulacji i unikaniu tym samym dodatkowych wibracji i hałasów w trakcie pracy wentylatorów.
Jednak biorąc pod uwagę koszty eksploatacyjne, największe oszczędności w zużyciu energii nie daje zastosowanie urządzeń o bardzo wysokiej sprawności, ale całkowite wyeliminowanie zbędnych odbiorników energii elektrycznej. Z tego względu producent oferuje, zależnie od potrzeb danego obiektu oraz „wizji” projektanta,
centrale dachowe w trzech podstawowych wersjach konfiguracyjnych o różnej ilości pracujących wentylatorów:
W zależności od przepływu powietrza wentylacyjnego centrali dachowej możliwe są dwie wersje konfiguracyjne, które spełniają taką samą funkcję jak opisano powyżej jednak z małą różnicą. Dla central klimatyzacyjnych dachowych cechujących się wydajnością wentylatorów do 18 000 m3/h zasadę działania przedstawiono na rysunku , zaś dla wydatku powyżej 18 000 m3/h
niedziela, 14 sierpnia 2011
warunki dla klimatyzacji
Dyrektywy NP wymagają od producenta, aby wyroby spełniały zasadnicze wymagania oraz aby ocena zgodności była prowadzona wg właściwych procedur. W takim przypadku producent ma obowiązek wystawić Deklarację Zgodności oraz oznakować wyrób symbolem CE – europejskiej zgodności od pierwszych liter francuskiego wyrażenia Conformite Europeene. Jeżeli w ocenie zgodności w fazie produkcji uczestniczy jednostka notyfikowana to obok CE umieszczany jest jej numer.
Charakterystyka wyrobów w obszarze chłodnictwa i klimatyzacji
Wyroby będące przedmiotem obrotu handlowego w obszarze chłodnictwa i klimatyzacji stanowią zarówno zintegrowane wyroby gotowe, jak również ich podstawowe zespoły lub komponenty. Głównym przeznaczeniem gotowych urządzeń chłodniczych jest zapewnienie chłodzenia w przestrzeniach zamkniętych dla uzyskania w nich temperatury niższej od temperatury otoczenia. Urządzenia chłodnicze wprowadzone do obrotu można klasyfikować wg różnych kryteriów. Z punktu widzenia przeznaczenia i miejsca użytkowania, urządzenia chłodnicze można podzielić na następujące grupy: 1. do chłodzenia i zamrażania żywności w domu, pomieszczeniach handlowych, zakładach zbiorowego żywienia, przechowalniach, 2. do chłodzenia powietrza dla utrzymania komfortu przez wentylację lub klimatyzację w domu, pomieszczeniach handlowych, pomieszczeniach publicznych, przechowalniach żywności, pomieszczeniach przemysłowych, 3. do chłodzenia płynów lub powietrza dla procesów technologicznych w zakładach produkcyjnych. W przypadku pierwszej grupy, urządzeń dla zastosowań domowych, będziemy mieli do czynienia z chłodziarkami i zamrażarkami. Dla zastosowań w pomieszczeniach handlowych oraz zakładach zbiorowego żywienia możemy mówić o witrynach, ladach, bądź komorach chłodniczych lub zamrażalniczych. W przypadku drugiej grupy urządzeń możemy mówić o urządzeniach chłodniczych, które stanowią zespoły wchodzące w skład klimatyzatorów z wentylatorami lub bez nich. Natomiast trzecia grupa to agregaty chłodnicze do chłodzenia płynów lub powietrza. Do grupy urządzeń chłodniczych zaliczamy także urządzenia kriogeniczne. Z uwagi na zasadę działania, urządzenia chłodnicze dzielimy na typu sprężarkowego lub absorpcyjnego. Z punktu widzenia konstrukcyjnego mają tutaj zastosowanie podstawowe zespoły i komponenty, które mogą być przedmiotem obrotu handlowego. Do tych zespołów możemy zaliczyć między innymi:
- sprężarki chłodzące z napędem,
- parowniki np.: do komór chłodniczych lub chłodzenia cieczy,
- chłodnice powietrza,
- skraplacze np.: chłodzone wodą lub powietrzem,
- wentylatory,
- pompy ciepła sprężarkowe,
- filtry,
- armaturę ciśnieniową obejmującą zawory: zwrotne, odcinające, bezpieczeństwa,
- automatykę chłodniczą obejmującą: zawory rozprężne, termostatyczne zawory rozprężne, regulatory ciśnienia bezpośredniego działania, regulatory temperatury, elektroniczne sterowniki komór chłodniczych.
niedziela, 10 lipca 2011
pompa ciepła
Najogólniej, praca opatentowanego rozwiązania powietrznej pompy ciepła z okresową zamianą ról wymienników ciepła zawiera cykle pracy grzania i odszraniania (przełączenia). Cykl grzania (szronienia) jest określony wzrostem grubości warstwy i masy szronu na powierzchni parowacza powietrznej pompy ciepła. Czas szronienia parowacza zawiera w sobie dwa podokresy: działania i postoju, analogicznie jak w konwencjonalnych rozwiązaniach pomp ciepła.
Na rysunku przedstawiono porównanie cykli pracy typowego rozwiązania powietrznej pompy ciepła z odszranianiem oraz nowego rozwiązania powietrznej pompy ciepła. W nowym rozwiązaniu obserwujemy wzrost czasu pracy urządzenia, który wynika ze skrócenia cyklu. Ponadto, parowacz nowej powietrznej pompy, nie musi być specjalnie przystosowany do odszraniania, może posiadać mniejszą podziałkę żeber w porównaniu z dotychczas stosowanymi wymiennikami.
Na rysunku przedstawiono porównanie cykli pracy typowego rozwiązania powietrznej pompy ciepła z odszranianiem oraz nowego rozwiązania powietrznej pompy ciepła. W nowym rozwiązaniu obserwujemy wzrost czasu pracy urządzenia, który wynika ze skrócenia cyklu. Ponadto, parowacz nowej powietrznej pompy, nie musi być specjalnie przystosowany do odszraniania, może posiadać mniejszą podziałkę żeber w porównaniu z dotychczas stosowanymi wymiennikami.
Wnioski
Przewidywane efekty zastosowania wynalazku:
● skrócony zostanie czas oszraniania,
● wzrośnie maksymalny czas pracy pompy ciepła o ~3–10% zależnie od częstości odszraniania i czasu pracy oziębiacza,
● nastąpi znaczne zmniejszenie zużycie energii na odszraniania powierzchni parowacza,
● wzrośnie wydajność cieplna QG urządzenia w wyniku przyrostu czasu pracy oziębiacza.
Efekty zastosowania wynalazku rosną z częstością odszraniania, im częściej na dobę będą cykle odszraniania tym większe przyniesie to korzyści energetyczne i ekonomiczne.
Przewidywane efekty zastosowania wynalazku:
● skrócony zostanie czas oszraniania,
● wzrośnie maksymalny czas pracy pompy ciepła o ~3–10% zależnie od częstości odszraniania i czasu pracy oziębiacza,
● nastąpi znaczne zmniejszenie zużycie energii na odszraniania powierzchni parowacza,
● wzrośnie wydajność cieplna QG urządzenia w wyniku przyrostu czasu pracy oziębiacza.
Efekty zastosowania wynalazku rosną z częstością odszraniania, im częściej na dobę będą cykle odszraniania tym większe przyniesie to korzyści energetyczne i ekonomiczne.
środa, 22 czerwca 2011
klimatyzacja i wentylacja
Wentylacja i klimatyzacja komfortu projektowana jest często w obiektach użyteczności publicznej charakteryzujących się dużą liczbą pomieszczeń, w których pojawiają się zmienne w czasie obciążenia cieplne. W takim przypadku zamiast nawiewników tradycyjnych, typu kratki czy anemostaty nawiewne, powietrze może być również dostarczane do pomieszczenia przez specjalne urządzenia nawiewne, takie jak: belki chłodząco-grzewcze, nawiewniki i klimakonwektory indukcyjne czy klimakonwektory wentylatorowe. Urządzenia tego typu pozwalają na indywidualną regulację temperatury nawiewanego strumienia powietrza według uznania użytkowników. W artykule opisano również kanały nawiewne oraz zintegrowane elementy nawiewno-wywiewne, które znajdują zastosowanie w wentylacji komfortu. Różnią się one od wcześniej wymienionych elementów i urządzeń przede wszystkim tym, iż stanowią część systemu wentylacyjnego lub klimatyzacyjnego o jednostopniowym uzdatnianiu powietrza.
Informacje przedstawione w artykule stanowią jedynie podstawową, ogólną wiedzę na temat stosowania opisanych elementów i urządzeń.
Belki chłodząco-grzewcze
Belki chłodząco-grzewcze mają szerokie zastosowanie w pomieszczeniach, w których należy zapewnić odpowiednie warunki komfortu. Urządzenia te stosuje się do indywidualnej wentylacji pomieszczeń z możliwością doprowadzenia powietrza pierwotnego centralnie uzdatnionego (belki aktywne - rys. 1a) lub pracujące tylko na powietrzu obiegowym (belki pasywne - rys. 1b) z opcjami chłodzenia i ogrzewania powietrza nawiewanego. Belki przystosowane są do indywidualnej regulacji temperatury w pomieszczeniu. W zależności od rozwiązania konstrukcyjnego montowane mogą być bezpośrednio pod stropem lub w przestrzeni międzystropowej.
Belki chłodząco-grzewcze mają szerokie zastosowanie w pomieszczeniach, w których należy zapewnić odpowiednie warunki komfortu. Urządzenia te stosuje się do indywidualnej wentylacji pomieszczeń z możliwością doprowadzenia powietrza pierwotnego centralnie uzdatnionego (belki aktywne - rys. 1a) lub pracujące tylko na powietrzu obiegowym (belki pasywne - rys. 1b) z opcjami chłodzenia i ogrzewania powietrza nawiewanego. Belki przystosowane są do indywidualnej regulacji temperatury w pomieszczeniu. W zależności od rozwiązania konstrukcyjnego montowane mogą być bezpośrednio pod stropem lub w przestrzeni międzystropowej.
Klimakonwektory wentylatorowe
Klimakonwektory wentylatorowe, nazywane również wentylokonwektorami lub fancoilami, najczęściej znajdują zastosowanie w klimatyzacji pomieszczeń o różnych i często zmiennych obciążeniach cieplnych, czyli np. w pokojach hotelowych czy pomieszczeniach biurowych. Stosuje się je w systemach wentylacyjnych z dwustopniowym uzdatnianiem powietrza. Montowane mogą być przy ścianie (rys. 3), we wnęce pod oknem, w stropie podwieszanym. Dostępne są też w wersji kanałowej. Zbudowane są z: elementu nawiewnego (najczęściej kratki wentylacyjnej), filtra powietrza, wymiennika ciepła (nagrzewnicy lub/i chłodnicy) oraz wentylatora (najczęściej odśrodkowego lub obwodowo-stycznego). Przez wymiennik ciepła w zależności od rozwiązania konstrukcyjnego przepływać może albo tylko powietrze obiegowe, albo mieszanina powietrza obiegowego i zewnętrznego. W zależności od liczby zamontowanych w klimakonwektorze wymienników ciepła współpracuje on z systemem dwu- lub czterorurowym. Przepływ zimnej wody przez chłodnicę powoduje wykraplanie się wilgoci na jego powierzchni i w efekcie osuszanie powietrza w klimatyzowanym pomieszczeniu. Dlatego też klimakonwektory powinny być wyposażone w system odprowadzania skroplin.
Klimakonwektory wentylatorowe, nazywane również wentylokonwektorami lub fancoilami, najczęściej znajdują zastosowanie w klimatyzacji pomieszczeń o różnych i często zmiennych obciążeniach cieplnych, czyli np. w pokojach hotelowych czy pomieszczeniach biurowych. Stosuje się je w systemach wentylacyjnych z dwustopniowym uzdatnianiem powietrza. Montowane mogą być przy ścianie (rys. 3), we wnęce pod oknem, w stropie podwieszanym. Dostępne są też w wersji kanałowej. Zbudowane są z: elementu nawiewnego (najczęściej kratki wentylacyjnej), filtra powietrza, wymiennika ciepła (nagrzewnicy lub/i chłodnicy) oraz wentylatora (najczęściej odśrodkowego lub obwodowo-stycznego). Przez wymiennik ciepła w zależności od rozwiązania konstrukcyjnego przepływać może albo tylko powietrze obiegowe, albo mieszanina powietrza obiegowego i zewnętrznego. W zależności od liczby zamontowanych w klimakonwektorze wymienników ciepła współpracuje on z systemem dwu- lub czterorurowym. Przepływ zimnej wody przez chłodnicę powoduje wykraplanie się wilgoci na jego powierzchni i w efekcie osuszanie powietrza w klimatyzowanym pomieszczeniu. Dlatego też klimakonwektory powinny być wyposażone w system odprowadzania skroplin.
.
Subskrybuj:
Posty (Atom)