Decyzja związana z wyborem rodzaju urządzeń zastosowanych w instalacji klimatyzacji dla budynku wiąże się z koniecznością przeprowadzenia analizy nie tylko ekonomicznej, ale także analizy technicznej zastosowanego rozwiązania i związanych z tym aspektów funkcjonalnych. Wielu producentów klimatyzacji chwali swoje rozwiązania i jest zdecydowana popierać modele instalacji często bez dania możliwości inwestorowi wyboru w oparciu o racjonalne argumenty. Pytanie widniejące na początku tego artykułu brzmi prowokująco aczkolwiek każdy może wypowiedzieć swoje zdanie oparte bądź o swoje osobiste doświadczenia, bądź opinie wyrażane przez "trzecie" strony. Moim zdaniem, ciekawym jest spojrzenie od strony funkcjonalnej, które być może pokazuje sedno przytoczonych wyżej rozwiązań.
Otóż systemy super multi nazywane dalej systemami klimatyzacji VRV - zmienna ilość przepływającego czynnika (freonu) chłodniczego - są systemami powstałymi w kraju kwitnącej wiśni i nie bez przyczyny są tam najbardziej popularne, bardziej od rozwiązań wody lodowej chociaż, jak niektórzy przytaczają, głownie z przyczyny potrzeby stosowania niezamarzającego medium w instalacjach klimatyzacji wodnych i obawy przed zalaniem pomieszczeń w razie przecieku.
VRV nie potrzebuje pomp obiegowych, zbiorników buforowych, odpowietrzników, a ciężar instalacji z rur miedzianych jest znikomy w porównaniu do rur stalowych. Wprawdzie i rurociągi z tworzyw sztucznych posiadają te cechy, ale dobrze zrobiona instalacja z rur miedzianych ma walory pozwalające na długoletnie bezobsługowe użytkowanie.
Oczywiście argumentem przemawiającym za instalacjami freonowymi jest także aspekt długowieczności freonu jako medium chłodzącego i jego odporność na zamarzanie - jest to częsty argument dostawców promujących swoje urządzenia - instalacje freonowe można spokojnie zostawić bez zasilania energetycznego. I trudno temu zaprzeczyć, chociaż z instalacjami freonowymi wiąże się także kilka podstawowych problemów. Pierwszy z nich uważany za rozwiązany, aczkolwiek serwis dalej sygnalizuje sporadyczne problemy, jest to dystrybucja i powrót oleju. Rozwiązanie znaleziono w unikalnej, a w zasadzie specyficznej budowie sprężarek chłodniczych, gdzie tylko niewielka ilość oleju, w przeciwieństwie do innych konstrukcji, migruje w układ freonowy dzięki temu, iż lustro oleju nie styka się z cieczą freonu, odpowiadająca za migracje kropel oleju z misy olejowej sprężarki. Także idealne skonstruowanie modułu skraplającego z zachowaniem prawidłowych proporcji między warunkami ssania i tłoczenia spowodowało, iż systemy VRF cieszą się dużą żywotnością i problem olejowy, tak często spotykany w niedomagających systemach chillerów, nie ma tu miejsca. Pojedyncze systemy VRV, z jedną jednostką zewnętrzną perfekcyjnie realizuje swoje funkcje w pełni kontrolując gospodarkę olejową, ale sprawa przestała być tak prosta dla instalacji, w której zastosowano modułowe jednostki zewnętrzne zwiększając moc chłodniczą całego zespołu.
Pomimo tych argumentów wydaje się, iż to nie systemy wodne, a systemy VRV starały się dopasować i prześcignąć rozwiązania oparte o system wody lodowej. Widać to zwłaszcza w podkreślanych przez producentów klimatyzacji VRV cechach charakterystycznych ich produktów, a które to cechy już od dawna stały się standardami dla instalacji opartych o wodę lodową. Są to między innymi:
• prostota i łatwość montażu,
• szeroka dostępność materiałów montażowych,
• duża tolerancja dla ewentualnych błędów doborowych,
• szeroka gama urządzeń podłączanych do instalacji,
• zakres pracy,
• zautomatyzowanie wszystkich funkcji z cechami typowymi dla BMS,
• używanie kompatybilnego sposobu komunikacji między urządzeniami,
• zbilansowanie dystrybucji energii cieplnej i chłodu w instalacji.
Nie bez znaczenia są również fakty związane z wybuchowością freonów przy określonych stężeniach z powietrzem, co zostało sygnalizowane w biuletynach producentów już kilka lat temu.
Ten komentarz został usunięty przez administratora bloga.
OdpowiedzUsuń