niedziela, 29 maja 2011

klimatyzacja w obiektach zabytkowych

Na stan zachowania zbiorów gromadzonych, przechowywanych i udostępnianych w muzeach, archiwach wpływ mają bardzo różne czynniki, a skutki ich oddziaływania kumulują się przez lata. Stan zachowania zbiorów zależy w dużym stopniu od warunków klimatu wewnętrznego, w którym są przechowywane: temperatury i wilgotności względnej powietrza, stężenia zanieczyszczeń gazowych (takich jak np. dwutlenek siarki i tlenki azotu) oraz pyłowych w powietrzu wewnętrznym, sposobu oświetlenia i stopnia naświetlenia. Na ich stan ma wpływ także indywidualna odporność przedmiotów na oddziaływanie wszystkich czynników zewnętrznych. I tak na przykład stary druk z XVII wieku jest w obecnych czasach trwalszy od książki wydrukowanej np. pod koniec XIX wieku, mimo że jest od niej o 200 lat starszy. Zjawisko to jest skutkiem wykonania starego druku po prostu z  lepszych materiałów. W połowie XIX wieku do produkcji papieru jako źródła włókien zaczęto stosować drewno, czego konsekwencją było zmniejszenie odporności papieru na czynniki zewnętrzne, a do zaklejenia papierów zaczęto używać kalafonii, co prowadziło do zakwaszania papieru . 

A zatem rozważając wpływ środowiska na przechowywane zbiory, trzeba także brać pod uwagę ich specyficzne, indywidualne cechy, jak również ich ''życiorys'', czyli m.in. sposób ich użytkowania, przechowywania w ciągu całego okresu ich istnienia, gdyż zdarza się, że przedmiot przeniesiony do środowiska, zdawałoby się na podstawie wiedzy konserwatorskiej, dla niego optymalnej, a przechowywany uprzednio przez wiele lat w warunkach odmiennych, źle reaguje na zmianę klimatu, temperatury, oświetlenia ulegając degradacji.

Ze względu na różne zalecenia dotyczące jakości i czystości powietrza wewnętrznego, pomieszczenia muzealne, archiwa i biblioteki można podzielić na dwie podstawowe kategorie (tabela 1). Jedną z nich tworzą grupy pomieszczeń, w których wymagania dotyczące powietrza są określane w oparciu o komfort cieplny przebywających w nich osób. Drugą grupą są pomieszczenia, w których wymagania klimatyczne są ściśle związane z optymalnymi warunkami przechowywania przedmiotów. Poza koniecznością zapewniania dziełom sztuki jakości i czystości powietrza sprzyjającym ich przechowywaniu i ekspozycji, kolejnym problemem jest konstrukcja i wykończenie budynku, w którym się one znajdują. Często się bowiem zdarza, że w budynku, w którym są przechowywane zbiory, bez dodatkowych rozwiązań technicznych, nie jest możliwe zapewnienie wymaganych warunków środowiska wewnętrznego. 

W celu zapewnienia właściwych, ze względu na wymagania zdrowotne (określone dla ludzi) oraz konserwatorskie (określone dla przedmiotów zabytkowych), parametrów powietrza, pomieszczenia można rozpatrywać na trzy sposoby. Pierwszy sposób - kolekcja kontra obszary nie przeznaczone na zbiory, obszary ogólnie dostępne kontra obszary przeznaczone tylko dla personelu, obszary ''zanieczyszczone'' kontra obszary ''czyste''. Taki podział pomieszczeń pomaga wyodrębnić pomieszczenia charakteryzujące się różnymi wymaganiami dotyczącymi jakości i czystości powietrza, wielkości doprowadzanego strumienia powietrza zewnętrznego, strategii rozwiązania instalacji klimatyzacyjnych, itp. Podstawowym wymaganiem jest oczywiście zaprojektowanie oddzielnych instalacji klimatyzacyjnych (lub ich strefowanie) dla każdej z wymienionych grup pomieszczeń (o takich samych lub zbliżonych cechach i wymaganiach).

Chociaż często zdarza się, że podjęcie decyzji dotyczącej jakości powietrza wewnętrznego, szczególnie w przypadku kolekcji mieszanych, jest wynikiem kompromisu pomiędzy wieloma, wzajemnie sprzecznymi wymaganiami klimatycznymi w zakresie przechowywania i ekspozycji dzieł sztuki wykonanych z różnorodnych materiałów. Zdefiniowanie wymagań dla poszczególnych pomieszczeń ekspozycyjnych wynika bezpośrednio z przeznaczenia danego obiektu.

czwartek, 5 maja 2011

chiller a hałas

W dzisiejszych czasach, kiedy w ciągu każdych dziesięciu lat intensywność wytwarzanego hałasu wzrasta w niektórych krajach o kilka dB, zwalczanie i ograniczanie jego poziomu jest poważnym problemem technicznym. Równocześnie poziom hałasu wytwarzanego przez urządzenia klimatyzacyjne stał się jednym z podstawowych kryteriów określających ich jakość. 

Jednym z bodźców fizycznych, które dostarczają człowiekowi informacji o otaczającym środowisku są dźwięki. Są one odbierane przez człowieka za pośrednictwem narządu słuchu, który ma właściwości analizatora akustycznego o dużej selektywności. Dzięki temu umożliwia on rozróżnianie poszczególnych składników odbieranych sygnałów dźwiękowych. Gdy intensywność tych sygnałów jest zbyt duża, to mogą być one uciążliwe i przeszkadzają w pracy oraz wypoczynku czy pracy; wtedy są one nazywane hałasem. 
Hałas jest zjawiskiem fizycznym, które podlega określonym prawom, można go zatem nie tylko mierzyć, ale stosując odpowiednie rozwiązania i środki techniczne zmniejszać, a niekiedy całkowicie eliminować. 

Hałas emitowany przez wytwornice wody lodowej
Wysoki koszt pomieszczeń technicznych ( klimatyzatorni, wentylatorni)oraz trudności z zapewnieniem właściwego chłodzenia skraplaczy są przyczynami coraz szerszego zastosowania wytwornic wody lodowej ze skraplaczami chłodzonymi powietrzem i przystosowanymi do montażu na wolnym powietrzu (na dachach klimatyzowanych obiektów lub bezpośrednio na poziomie terenu). Jednak montaż takich urządzeń poza maszynownią wymaga uwzględnienia ich wpływu na otaczające środowisko, przy czym dotyczy to głównie hałasu, który może być szczególnie uciążliwy w okresie letnim. 
Wytwornice wody lodowej wytwarzają hałas zarówno o charakterze mechanicznym, jak i aeromechanicznym (szczególnie w przypadku, gdy skraplacze chłodzone są powietrzem). 
Źródłem hałasu mechanicznego są maszyny robocze stanowiące wyposażenie wytwornic wody lodowej (sprężarki, pompy i wentylatory); hałas o takim charakterze jest emitowany do otoczenia przede wszystkim przez obudowę, ramę fundamentową urządzenia, a także rurociągi. Hałas aeromechaniczny jest związany z przepływem powietrza przez łopatki wentylatora, skraplacz i otwory ssawny oraz tłoczny, przy czym poziom hałasu zależy przede wszystkim od prędkości obrotowej wirnika wentylatora i jego sprężu. 
Obecnie trwają intensywne prace konstruktorów klimatyzacji zmierzające do obniżenia poziomu hałasu, związanego z pracą wytwornic wody lodowej, do takiej wartości, która umożliwi ich montaż bez konieczności stosowania specjalnych ekranów akustycznych i obudów utrudniających obsługę i pogarszających osiągi energetyczne. Prowadzone są kompleksowe prace obejmujące zarówno podstawowe źródła drgań i związanych z nimi hałasów materiałowych, a także powietrznych (sprężarki i wentylatory), jak i pozostałe elementy wytwornic wody lodowej stanowiące wtórne źródła hałasu (ochrona bierna w postaci wibroizolatorów i wykładzin z materiałów dźwiękochłonnych). Ostatecznym efektem tych prac jest poziom ciśnienia akustycznego wytwarzanego przez wytwornice wody lodowej. Poziom tego ciśnienia, mierzonego zgodnie z normą ISO 3744 w odległości 1 m od wytwornicy w warunkach swobodnego pola akustycznego, jest obecnie jednym z podstawowych parametrów określających jakość urządzenia. 

Parametry akustyczne wytwornic wody lodowej 
Firma McQuay International ma szczególne osiągnięcia w produkcji wytwornic wody lodowej ze skraplaczami chłodzonymi powietrzem. Urządzenia te wyróżniają się wyjątkowo niskim poziomem emisji hałasu i jak wskazują wyniki analizy porównawczej (rys. 5) McQuay International jest światowym liderem w tej technologii wytwarzania klimatyzatorów i chillerów. 

Rozmiar: 72619 bajtów 

Elastyczne połączenie sprężarki z przewodem tłocznym

Rozmiar: 28740 bajtów

sobota, 16 kwietnia 2011

stacja klimatyzacyjna

  Oferta firmy MASTERCOOL - producenta urządzeń serwisowych do układów chłodniczych i klimatyzacyjnych - obejmuje m.in. serię 8 modeli stacji napełniania o wydajnościach: 35, 47, 119 oraz 178 l/min. 
   Stacje obsługują czynniki chłodnicze: R 507, R 410A, R 407C, R 404A oraz R 134a  (po zmianie zestawu zaworowego i węży). Lekka, wytrzymała konstrukcja mieści wszystkie narzędzia potrzebne do szybkiego i wygodnego napełniania układów chłodniczych i klimatyzacyjnych. 
   Na każdy z modeli składa się: 
• elektroniczna waga programowalna Accu Charge II 
• rotacyjna pompa próżniowa, jedno- lub dwustopniowa, 
• aluminiowy zestaw zaworowy, do wyboru: cztero- lub dwudrogowy, wyposażony w zawory kulowe oraz manometry o średnicy 80 mm ułatwiające odczyt ciśnienia i temperatury, 
• komplet węży (2 x 150 cm, 1 x 90 cm). 

 

Funkcje:
  • odzysk czynnika
  • odprowadzenie oleju
  • próżnia
  • test szczelności
  • napełnienie czynnikiem i olejem (jednoczesne).

Cechy:
  • działa w trybie automatycznym, półautomatycznym oraz ręcznym
  • najwyższa prędkość napełniania (120 kg/h), system o pojemności 10 kg czynnika napełnia w 5 minut)
  • sprężarka o mocy 55kW (¾ HP)
  • butla na czynnik o pojemności 40 litrów (30 kg czynnika)
  • wszystkie miejsca dostępowe do obsługi lub konserwacji są łatwo i szybko dostępne
  • metoda precyzyjnego dozowania oleju
  • waga do butli o nośności 100 kg
Parametry techniczne:
  • wydajność odzysku: 35 kg/h
  • wydajność napełniania: 120 kg/h
  • wydajność pompy próżniowej: 170 l/min.
  • głębokość próżni: 0,033 mbar
  • pojemność butli: 40 l (30 kg czynnika)
  • nośność wagi: 100 kg
  • filtr: 650 ccm
  • moc sprężarki: 0,55 kW (3/4 HP)
  • temperatura pracy: 5 – 45 oC
  • w zestawie 2 węże serwisowe (3m), 2 szybkozłącza oraz adapter do butli 1/4"

poniedziałek, 11 kwietnia 2011

sterowanie klimatyzacji

Wymagania stawiane systemom klimatyzacji średnich i dużych budynków są coraz wyższe. Oprócz cech takich jak najwyższa jakość, wydajność i energooszczędność, podstawowym kryterium jakie muszą spełniać nowoczesne systemy klimatyzacji jest możliwość ich centralnego sterowania oraz integracji z coraz powszechniej stosowanymi systemami zarządzania budynkiem. 
Firma Daikin oferuje do swoich zaawansowanych technologicznie systemów klimatyzacyjnych VRV oraz SKY AIR systemy centralnego sterowania, które mogą być wykorzystywane do różnych zastosowań w zależności od wielkości, rodzaju oraz metody sterowania zastosowanej w danym budynku. 
   Pierwszym, najprostszym w obsłudze kompaktowym sterownikiem centralnym z kolorowym ekranem dotykowym jest Inteligentny Sterownik (Intelligent Touch Controller) typ DCS302B61 (rys.1). Jest to sterownik przeznaczony do centralnego sterowania mniejszymi i średnimi systemami klimatyzacji VRV. Umożliwia on szczegółową kontrolę i monitorowanie do 64 grup jednostek wewnętrznych. Głównymi funkcjami realizowanymi za pomocą Inteligentnego Sterownika są: jednoczesne włączanie/wyłączanie wszystkich podłączonych jednostek wewnętrznych, włączanie/wyłączanie, ustawienia temperatury, zmiany trybów pracy, prędkości wentylatora i kierunku nawiewu powietrza oraz funkcja blokowania obsługi za pomocą indywidualnego sterownika w poszczególnych strefach lub grupach. Ponadto istnieje możliwość ustawienia dla poszczególnych grup lub stref rocznych harmonogramów pracy, monitorowania statusu pracy oraz wyświetlania historii pracy klimatyzatora. 

 
Inteligentny Sterownik 

 
Inteligentny Manager 

   Po połączeniu Inteligentnego Sterownika z Kartą Proporcjonalnego Podziału Mocy (DCS002A1) wykonywane będą obliczenia podziału mocy zużytej przez system klimatyzacyjny na poszczególne jednostki wewnętrzne. Zużycie energii pojedynczych jednostek wewnętrznych obliczane jest w zależności od wielkości danej jednostki, czasu pracy, otwarcia zaworu rozprężnego oraz liczby pulsów z licznika energii elektrycznej. 
   Kolejnym systemem centralnego zarządzania układem klimatyzacyjnym jest Intelligent Manager (rys. 2). Jest to zintegrowany system zarządzania budynkiem, który wykorzystuje niezależną, bardzo szybką metodę multi transmisji DIII-NET stosowaną w systemach VRV.

   Zastosowanie systemów centralnego sterowania podnosi znacząco komfort obsługi instalacji klimatyzacyjnej oraz stanowi potężne źródło oszczędności energii podczas eksploatacji budynku. Bogata oferta firmy Daikin w zakresie centralnych systemów nadzoru umożliwia ich aplikację praktycznie w każdym budynku, zaspokajając najwyższe wymagania użytkownika. 


Produkowany przez firmę PC THERM system pomiarowy jest zarządzany przez program komputerowy REJESTRATOR 7.0. Program ten umożliwia odczytywanie danych zapamiętanych w rejestratorach pomiarów B32. Rejestratory są wyposażone w zegary czasu rzeczywistego i mogą pracować niezależnie od komputera, który może być podłączany okresowo w celu odczytania zebranych pomiarów klimatyzacji. Czynność tę należy dokonywać na tyle często, aby nie powodować przepełniania się pamięci (pojemność ok. 16 000 odczytów z jednego urządzenia). B32 wyposażono w przekaźnik sygnalizujący konieczność odczytania pamięci. Program komputerowy może obsłużyć nawet 32 rejestratory B32.



Rys. 1. Ogólny schemat systemu pomiarowo-sterującego 

klimatyzacja VRV

Producenci systemów klimatyzacji VRV w znacznej większości opierają swoje układy o sprężarki inverterowe, które rozpowszechnione są również w klasie urządzeń mono- i multisplit mniejszych mocy. Firma Samsung niemalże 10 lat temu postawiła w tej dziedzinie na nową wtedy technologię firmy Copeland, z użyciem której powstał system typu klimatyzacji VRV o nazwie DVM (Digital Variable Multi). Nazwa systemu związana jest z zastosowaną sprężarką DVI Digital Scroll o pełnej regulacji wydajności w zakresie 10÷100%.
Decyzja związana z wyborem rodzaju urządzeń zastosowanych w instalacji klimatyzacji dla budynku wiąże się z koniecznością przeprowadzenia analizy nie tylko ekonomicznej, ale także analizy technicznej zastosowanego rozwiązania i związanych z tym aspektów funkcjonalnych. Wielu producentów klimatyzacji chwali swoje rozwiązania i jest zdecydowana popierać modele instalacji często bez dania możliwości inwestorowi wyboru w oparciu o racjonalne argumenty. Pytanie widniejące na początku tego artykułu brzmi prowokująco aczkolwiek każdy może wypowiedzieć swoje zdanie oparte bądź o swoje osobiste doświadczenia, bądź opinie wyrażane przez "trzecie" strony. Moim zdaniem, ciekawym jest spojrzenie od strony funkcjonalnej, które być może pokazuje sedno przytoczonych wyżej rozwiązań. 
   Otóż systemy super multi nazywane dalej systemami klimatyzacji VRV - zmienna ilość przepływającego czynnika (freonu) chłodniczego - są systemami powstałymi w kraju kwitnącej wiśni i nie bez przyczyny są tam najbardziej popularne, bardziej od rozwiązań wody lodowej chociaż, jak niektórzy przytaczają, głownie z przyczyny potrzeby stosowania niezamarzającego medium w instalacjach klimatyzacji wodnych i obawy przed zalaniem pomieszczeń w razie przecieku. 
   VRV nie potrzebuje pomp obiegowych, zbiorników buforowych, odpowietrzników, a ciężar instalacji z rur miedzianych jest znikomy w porównaniu do rur stalowych. Wprawdzie i rurociągi z tworzyw sztucznych posiadają te cechy, ale dobrze zrobiona instalacja z rur miedzianych ma walory pozwalające na długoletnie bezobsługowe użytkowanie. 
   Oczywiście argumentem przemawiającym za instalacjami freonowymi jest także aspekt długowieczności freonu jako medium chłodzącego i jego odporność na zamarzanie - jest to częsty argument dostawców promujących swoje urządzenia - instalacje freonowe można spokojnie zostawić bez zasilania energetycznego. I trudno temu zaprzeczyć, chociaż z instalacjami freonowymi wiąże się także kilka podstawowych problemów. Pierwszy z nich uważany za rozwiązany, aczkolwiek serwis dalej sygnalizuje sporadyczne problemy, jest to dystrybucja i powrót oleju. Rozwiązanie znaleziono w unikalnej, a w zasadzie specyficznej budowie sprężarek chłodniczych, gdzie tylko niewielka ilość oleju, w przeciwieństwie do innych konstrukcji, migruje w układ freonowy dzięki temu, iż lustro oleju nie styka się z cieczą freonu, odpowiadająca za migracje kropel oleju z misy olejowej sprężarki. Także idealne skonstruowanie modułu skraplającego z zachowaniem prawidłowych proporcji między warunkami ssania i tłoczenia spowodowało, iż systemy VRF cieszą się dużą żywotnością i problem olejowy, tak często spotykany w niedomagających systemach chillerów, nie ma tu miejsca. Pojedyncze systemy VRV, z jedną jednostką zewnętrzną perfekcyjnie realizuje swoje funkcje w pełni kontrolując gospodarkę olejową, ale sprawa przestała być tak prosta dla instalacji, w której zastosowano modułowe jednostki zewnętrzne zwiększając moc chłodniczą całego zespołu. 
   Pomimo tych argumentów wydaje się, iż to nie systemy wodne, a systemy VRV starały się dopasować i prześcignąć rozwiązania oparte o system wody lodowej. Widać to zwłaszcza w podkreślanych przez producentów klimatyzacji VRV cechach charakterystycznych ich produktów, a które to cechy już od dawna stały się standardami dla instalacji opartych o wodę lodową. Są to między innymi: 
• prostota i łatwość montażu, 
• szeroka dostępność materiałów montażowych, 
• duża tolerancja dla ewentualnych błędów doborowych, 
• szeroka gama urządzeń podłączanych do instalacji, 
• zakres pracy, 
• zautomatyzowanie wszystkich funkcji z cechami typowymi dla BMS, 
• używanie kompatybilnego sposobu komunikacji między urządzeniami, 
• zbilansowanie dystrybucji energii cieplnej i chłodu w instalacji. 
   Elementem dotychczas nie poruszonym jest także aspekt bezpieczeństwa dla ludzi - dotyczy to zwłaszcza instalacji klimatyzacji w budynkach hotelowych i użyteczności publicznej. Parametry pracy, emitowanego hałasu i spójność instalacji wskazuje na możliwość stosowania systemów freonowych zamiennie dla instalacji wodnych, aczkolwiek nadal pozostaje nie rozwiązany problem emisji freonów w przypadku wystąpienia przecieku w pomieszczeniu w którym przebywają ludzie. Oczywiście producenci systemów klimatyzacji VRV stosują elementy odcinające wypływ freonu w przypadku awarii rurociągu, a także sygnalizatory przecieku freonu, ale nadal wydaje się, iż w przypadku awarii systemu wody lodowej łatwiej jest z taką awarią sobie poradzić w krótkim czasie. Awaria systemu freonowego zawsze skutkuje koniecznością wyłączenia całości lub części instalacji na okres naprawy, gdy tymczasem system wodny może być wytłaczany odcinkowo. Dochodzi tutaj także możliwość zastosowania dla odcinków systemów wodnych elementów śledzących wycieki medium, co powoduje, iż argument awaryjności instalacji systemu wodnego ma charakter destrukcji raczej znikomy, a reanimacja systemu może być dokonana w krótkim czasie niewielkim nakładem finansowym ze strony użytkownika bądź instalatora, gdy mówimy o okresie gwarancji. 
   Nie bez znaczenia są również fakty związane z wybuchowością freonów przy określonych stężeniach z powietrzem, co zostało sygnalizowane w biuletynach producentów już kilka lat temu.